• Home
  • Bedrijfsteksten
  • Journalistiek
    • Migratie
    • Sport
      • Olympische Spelen
      • Paralympische Spelen
      • schaatsen
      • Snowboarden
      • Surf
      • Tour de France 2010
      • waterpolo
    • Reizen
  • Wie ben ik
  • Contact

Logo

  • Home
  • Bedrijfsteksten
  • Journalistiek
    • Migratie
    • Sport
      • Olympische Spelen
      • Paralympische Spelen
      • schaatsen
      • Snowboarden
      • Surf
      • Tour de France 2010
      • waterpolo
    • Reizen
  • Wie ben ik
  • Contact
  • Journalistiek

    dit is een plaatje

    Human interest, sfeer, reis- en sportverslagen. Een scala aan verhalen voor media zoals het AD, Spits en de Persdienst.

  • AD Amersfoort

  • Like me on Facebook!

  • AD Amersfoort

  • AD Utrecht

  • Tubantia

  • Spits

Welkom!

17 mei 2012 · Natasha Smit

tasha 1

Hoi,
welkom op mijn website!
Als freelance journaliste ben ik continu op zoek naar verhalen in een breed scala aan onderwerpen zoals sport, migratie en reizen. Door mijn achtergrond als topsportster (waterpolo) schrijf ik voor kranten zoals het AD, de Persdienst en Spits veel over sport. Mijn specialisaties daarin zijn waterpolo, extreme sporten zoals surfen en snowboarden, en schaatsen.

Voor mijn Master sociologie heb ik mij gespecialiseerd op migratie, dus ook daarover schrijf ik graag verhalen. Een voorbeeld daarvan is het verhaal met de asielzoeker Ali (AD). Ik ben sowieso iemand die graag reist en aardig wat talen spreekt, dus ook reisverhalen zijn aan mij besteed.

Naast mijn journalistieke werk houd ik mij bezig met het schrijven van persberichten; PR werk. Zo heb ik vorig jaar de PR gedaan voor de Kitesurf World Cup van O’Neill en verscheidene persberichten geschreven voor de verzekeringsvergelijker Comoditas.

Een aantal van mijn opdrachtgevers:
- ALGEMEEN DAGBLAD
- DE PERSDIENST
- SPITS
- TABAKTUEEL
- COMODITAS
- O’NEILL
- WATERPOLO.NL
- SNOWBOARDBLADEN
- (KITE) SURFBLADEN

Voor meer info kijk op WIE BEN IK

Share this:

  • E-mail
  • Pin It

Arie van de Bunt bij Oranje

16 mei 2013 · Natasha Smit
AD Amersfoort

AD Amersfoort

Share this:

  • E-mail
  • Pin It

Robin van Aggele stapt over van zwemmen op coachen!

16 mei 2013 · Natasha Smit

robin van aggele jpg

Gepubliceerd in AD Amersfoort!

Share this:

  • E-mail
  • Pin It

Goud in regatta (zeilen)

12 april 2013 · Natasha Smit
AD Amersfoort

AD Amersfoort

Share this:

  • E-mail
  • Pin It

Olympische droom in duigen.

12 april 2013 · Natasha Smit
AD Utrecht

AD Utrecht

Share this:

  • E-mail
  • Pin It

De magie van Zweeds ijs: Timo Verkaaik op het Runnmeer

13 maart 2013 · Natasha Smit
Gepubliceerd in AD Groene Hart

Gepubliceerd in AD Groene Hart

Share this:

  • E-mail
  • Pin It

Jordy Robers in Marokko

14 januari 2013 · Natasha Smit

Dit verhaal met Jordy Robers stond vorige week in De Tubantia- Enschede:

2058050-0

Share this:

  • E-mail
  • Pin It

Youri Zoon pakt tweede wereldtitel – Kitesurf Magazine

14 januari 2013 · Natasha Smit

In het Kitesurf Magazine is een leuk verhaal van mij gepubliceerd met de kersverse wereldkampioen Youri Zoon:

2057938-0 2057938-1 2057938-2 2057938-3

Share this:

  • E-mail
  • Pin It

Uitgeproceerde Ali voelt zich ‘net een dier’

9 december 2012 · Natasha Smit
Gepubliceerd in AD Haagsche Courant

Gepubliceerd in AD Haagsche Courant

Ali (29) zit vast in een luchtbel. De Iraakse vluchteling, die op het Malieveld kampeert, kan geen kant op. Hij kan en wil niet terug naar zijn thuisland Irak, want daar is het te gevaarlijk. Maar hij krijgt ook geen verblijfsvergunning om zich in Nederland te vestigen. In afwachting op een positiever antwoord zwerft hij op straat.

DEN HAAG – In het eerste oogopslag lijkt Ali (29) een normale jongen. Zijn zwarte haren zitten netjes met gel op zijn hoofd geplakt; hij draagt een zwart leren jasje en hij luistert door zijn koptelefoon naar muziek. Toch heeft deze Iraakse jongen van het tentenkamp ‘Recht op Bestaan’ heel wat meer zorgen, dan zijn Nederlandse leeftijdgenoten. Terwijl de meeste jonge Hagenezen zich druk maken over hun kleding en het versieren van meisjes, moet Ali, de uitgeprocedeerde asielzoeker, hard zijn best doen om te overleven.

asielzoekers

Vijf jaar geleden vluchtte hij in een vrachtwagen uit Irak; weg van zijn familie en weg van de terroristen, die hem en zijn familie bedreigden. Hij zag zijn oudste broer, die lid was van de politieke partij Koat Bedr, in zijn handen sterven. Ook zijn twee neven kwamen om in de strijd tussen de Sjiieten en de Soennieten, die zijn dorp Tal Afar, dat in het noorden van Irak ligt, al jaren teistert. Toen ook hij bijna met kogels werd doorzeefd, vluchtte hij naar Nederland om hier een beter bestaan op te bouwen.

GRANAAT
Maar heeft hij hier wel een toekomst? Na twee jaar wachten in het asielzoekerscentrum in Alkmaar, dat hij zelf een open gevangenis noemt, kreeg hij van de rechter een negatief advies. ,,Ik moet terug naar Irak,” zegt hij, terwijl hij zijn ogen neerslaat. ,,De rechter zegt dat het in mijn dorp weer veilig is. Maar dat is niet zo. Als ik terug ga naar Irak, dan ben ik mijn leven niet zeker. Dan word ik net zoals mijn broer door de Al Qaida vermoord.” Twee dagen geleden ontplofte er op nog geen honderd meter van zijn ouderlijk huis in Tak Afar een granaat in het politiebureau: twee mensen kwamen om.

Sinds die uitspraak van de rechter zwerft Ali op straat. Hij wilde het risico niet lopen om opgepakt te worden en vluchtte weg uit het asielzoekerscentrum. ,,Ik moest Nederland binnen achtenveertig uur verlaten. Als ik dat niet deed, dan zouden ze me oppakken en in de gevangenis gooien. Maar ik ben geen crimineel. Ik heb alleen niet de juiste papieren om hier te mogen blijven.”

Zonder verblijfsvergunning mag Ali niet werken, niet studeren en geen huis huren. De voormalige sport-student wil niets liever dan zijn leven weer opbouwen en een toekomst creëren; maar zonder de juiste stempel van de Immigratie en Naturalisatie Dienst krijgt hij daar niet de kans voor. ,,Ik voel me waardeloos,” zegt hij met tranen in zijn ogen. ,,Als ik door Den Haag loop, dan schaam ik me. Ik ben net een dier; ik kan niks! Ik wil graag een baantje en mijn eigen centjes verdienen. Ook ik wil op een meisje afstappen en een gezinnetje stichten. Maar zonder de juiste papieren, krijg ik dat niet voor elkaar.”

cropped-Recht-Op-Bestaan-header

De realiteit is overigens dat Ali niet terug kan naar Irak. Het Arabische land neemt vluchtelingen, die gedwongen worden teruggestuurd, niet aan. Ook vrijwillig terugkeren heeft weinig zin: ,,als je in een ander land asiel hebt aangevraagd, dan wordt je in Irak als een landverrader gezien,’’ vertelt een vrijwilliger van ‘Recht op Bestaan’. Ali zit vast tussen twee staten, die hem beiden niet als burger accepteren. ,, Door de nieuwe wet van minister Leers mag de politie ons niet meer in de gevangenis gooien. Maar hij kan ons ook niet terugsturen naar Irak. We worden gedwongen om op straat te leven; wachtend op een positief antwoord van de Nederlandse regering.”

NACHTMERRIES
Ondertussen wordt zijn situatie als dakloze in Nederland er niet beter op. Ali is bang voor de strenge winter die nadert; hij weet niet hoe zichzelf straks nog warm moet houden. ,,We krijgen hulp van vrijwilligers, die ons dekens en eten komen brengen. Maar echt warm wordt het niet, want de tenten moeten van de gemeente open blijven.’’ Als het echt koud wordt, dan logeert hij soms een nachtje bij vrienden. ,,Dan kan ik even douchen. Ik kan het mij niet permitteren om ziek te worden; zonder een verzekering kan ik de ziekenhuiskosten niet betalen.”

Twee jaar geleden werd Ali toch ziek. Hij had last van zijn zij, hoestte bloed op en kon bijna niet meer lopen. Doodsbang om te worden opgepakt meldde hij zich bij het asielzoekerscentrum in Ter Apel. ,,Ik moest medische hulp hebben,’’ vertelt hij. ,,Volgens de artsen kreeg ik door een psychische oorzaak, mijn eigen angsten, last van mijn maag. Nu heb ik er gelukkig niet zoveel last meer van; mijn zij doet nu alleen soms nog pijn. ”

Als illegaal heeft Ali toch geprobeerd om te werken. Hij mocht schoonmaken in een restaurant, maar dat was niet zo’n succes. ,,Ik moest hard werken voor weinig geld. Ik maakte lange dagen van veertien uur, terwijl ik voor zo’n dag slechts dertien euro betaald kreeg. Die mensen maakten misbruik van mijn situatie.”

Tijdens zijn slaap heeft hij veel last van nachtmerries. Hij ziet zijn bedreigers in Irak weer voor zich. ,,In mijn droom pakken die terroristen mij; ze rijden langs en schieten me neer. Soms zie ik ook mijn broer. Waarom ben je gedood? vraag ik hem dan. Maar voordat hij antwoord geeft, ben ik weer wakker en realiseer ik me weer, dat hij er niet meer is.’’

GEPUBLICEERD IN HET AD – HAAGSCHE COURANT

Share this:

  • E-mail
  • Pin It

Nieuw doel in Sotsji

6 november 2012 · Natasha Smit
Gepubliceerd in Spits

Gepubliceerd in Spits

Share this:

  • E-mail
  • Pin It

Lucas herstelt van hartoperatie

14 oktober 2012 · Natasha Smit

GEPUBLICEERD IN HET ALGEMEEN DAGBLAD (AMERSFOORT)

Thomas Lucas (23) kreeg in mei de schrik van zijn leven. Tijdens een krachttraining voelde de waterpoloër plotseling een steek in zijn borst. Hij ging rustig zitten, maar zijn hart ging als een razende keer. Lucas bleek het ‘Wolff Parkinson-White Syndroom’, een soort hartkloppingen, te hebben, waaraan hij een maand geleden is geopereerd.

ZEIST – Thomas Lucas, is doorgaans een vrolijke jongen, die zonder zorgen door het leven gaat. De geboren Amersfoorter heeft zijn hele leven ingericht op zijn sport, waterpolo, waarmee hij de absolute top wil bereiken. Toch hing zijn sportdroom afgelopen zomer aan een zijden draadje. In navolging van de bekende voetballer Hedwiges Maduro kreeg hij namelijk last van hartkloppingen. Als hij zich teveel inspande, dan voelde hij een steek in zijn borst; kreeg hij het benauwd en zijn hart ging als een razende tekeer. ,,Ik raakte niet in paniek,’’ vertelt Lucas. ,,Maar ik wilde het wel laten controleren.’’

Fotograaf: Johan Opperman

Fotograaf: Johan Opperman

Bij een eerder medisch onderzoek in 2005 hebben de dokters zijn hart problemen niet opgemerkt. Maar achteraf bleek dat ze dat wel hadden kunnen zien. ,,Dat hebben ze dus gewoon over het hoofd gezien,’’ moppert de waterpoloër. ,,Dat kan echt niet! Een cardioloog vertelde mij dat ik het Wolff Parkinson-White Syndroom had. Dan heb je een extra verbinding tussen je boezems en je hartkamers, waardoor je een extra hartslag hebt. Als je hartritme wat langzamer gaat, dan kan dat geen kwaad. Maar als hij ook snelle hartritmes doorgeeft, dan kan je hart ermee stoppen.’’

Hij had iets aan zijn hart en toch maakte Lucas zich niet zo druk. Hij voelde zichzelf immers kiplekker. ,,Ik wilde gewoon gaan trainen. Ik wilde fit worden om straks met Schuurman BZC Borculo in de Europa Cup te knallen. Stil zitten op de bank, dat is niks voor mij.’’  Maar zijn vader was laaiend, toen hij hoorde dat zijn zoon stiekem toch het zwembad in was gedoken. ,, Nu moet je normaal doen,” riep hij. ,,Thomas, denk nou eens na. Je moet niet gaan trainen, want je hebt iets aan je hart. Ik wil niet je dood gaat.”

Begin september werd de boomlange waterpoloër aan zijn hart geopereerd. De artsen wilden de ‘tweede verbinding’ in zijn hart weghalen, zodat hij weer normaal kon sporten. ,,Vlak voor de operatie werd ik toch wel zenuwachtig. Ik heb tot drie uur ‘s nacht in mijn bed liggen malen, over alles wat er verkeerd kon gaan,” vertelt hij aan de eettafel in zijn studentenwoning in Zeist. ,,Ik was niet bang voor mijn leven. Maar stel nou dat het tijdens de operatie toch misgaat. Dan kan ik straks niet meer op topniveau waterpoloën. Mijn broer Matthijs heeft me toen gerust gesteld. Maak je niet druk, zei hij. Het komt wel goed.”

Thomas Lucas maakt zijn hartoperatie van dichtbij mee. Met enkel een verdoving in zijn lies was hij de gehele operatie volledig bij kennis. ,,Dat is wel raar, hoor. Dan zitten ze gewoon in hart je te snijden. Toen de art die verbinding wegbrandde, voelde ik pijn in mijn hart. Verder hoefde ik niet veel te doen. Ik had vooral kramp van dat vele stilliggen.’’

Ondertussen stierf zijn moeder in de wachtkamer duizend doden. Dat was toch haar zoon, die daar op de operatie tafel lag. ,,Mijn moeder heeft ‘m wel zitten knijpen,” vertelt Lucas. ,,Maar ik kan dat me ook wel voorstellen.”

Nu een maand voorbij is, voelt Lucas zich best lekker. Hij heeft twee weken lang door zijn ouders in de camper in Kroatië volledig verzorgd. ,,Van mijn hart had ik geen last. Maar die lies, waar ze die katheter naar binnen hebben gebracht, die deed pijn. Ik kon de eerste paar dagen geen stap zetten.”

Toch duurt het nog wel even voordat hij weer zijn acties maakt in het zwembad. Hij mag nu een uurtje per dag op de hometrainer fietsen. ,,Mijn hartslag mag niet hoger komen dan 110. Met een hartslagmeter houd ik voortdurend mijn hart in de gaten. Maar over een maand duik ik het zwembad weer in. Volgens de arts kan ik over vier maanden weer in topconditie zijn.”

Share this:

  • E-mail
  • Pin It
Pagina 1 van 7 1 2 3 … 7 Volgende »
  • Contact:

    Journaliste Natasha Smit
    Funenpark 170
    1018 AK Amsterdam
    www.natashasmit.com
    natashasmit@hotmail.com
    Tel: 0647409326

    Ik kom zo snel mogelijk bij je terug!

  • Thema: Gepersonaliseerd Debut door Luke McDonald.
  • Blog op WordPress.com.
  • Connect with us:
  • Twitter
  • Facebook
  • RSS
Volg

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 288 other followers

Powered by WordPress.com
loading Annuleren
Bericht niet verstuurd - check je e-mailadres!
E-mail controle mislukt, probeer opnieuw
Sorry, je blog kan geen berichten per e-mail delen.